ben ik terug?
ben terug bij mij
en ik zeg:
dag lieverd, goed om je te zien !!
wil je weten waar ik ben ?
terug in het geheel
pak dan een kop koffie
kruiden thee
pils
of wat je wilt
en kijk mee..
het is niet mooi
maar het is wel waar..
hoewel ik op het moment niet meer zo goed weet
wat de waarheid is
dÃt weet ik zeker.
dit is WAAR !!
het loopt redelijk hoopvol af..
als we allemaal
allemaal
mee doen.
ik kan het niet mooier maken dan het is
sorry
kan jij dat wel ?
The message in the bottle
or
is the bottle the message
Vandaag vond ik een fles
ik speelde ermee
voor ik de boodschap las…
Drank
en een bijsluiter
Mijn gedachten begonnen aan een verhaal..
wie had de fles achtergelaten
op een grasveldje aan het IJ
starend over het water
de stad aan de horizon
de zee aan het andere einde van het IJ
de hemel boven hem
was het een blauwe lucht geweest
of de sterrenhemel
Wat had hij gezocht in drank en medicatie
rust
troost
plezier
heeft hij het gevonden
soms worden vermoedens bevestigt
The message in the bottle
or
is the bottle the message
or
are the bottle and the message
the only answer
mijn hart gaat uit naar de eigenaar van de fles
Ik moet eerlijk zeggen dat ik even van mijn stuk gebracht werd door jullie reacties over de boskap.
Suriname is meer dan 4 keer zo groot als nederland. Het is bijna een derde wereldland, qua rijkdom.
Dat het zonde is om bos te kappen om te wonen, zette mij wel aan het denken.
Er wonen daar hele families op één erf, een stuk land blijft generaties lang in de familie.
Er wonen trouwens nog steeds meer Surinamers in Nederland dan in Suriname zelf.
En de manier waarop Bruynzeel en andere buitenlandse bedrijven het oerwoud wegkappen is niet te vergelijken met de stukjes die worden gekapt voor bewoning. Dat gaat iets groffer he ?
Ik heb nog even wat gegevens opgezocht.
|
Suriname is het kleinste land van Zuid-Amerika en ligt aan de noordoostkust van het continent. Het land ligt aan de Atlantische Oceaan en temidden van Frans-Guyana en Guyana. Suriname is een land waar nog relatief weinig toerisme plaatsvindt. Het is een land met een lange historie, met zowel Engelse als Nederlandse invloeden. Door een bevolkingssamenstelling van verschillende bevolkingsgroepen heeft Suriname een veelzijdige en unieke cultuur. Een groot deel van het landschap bestaat uit tropisch regenwoud en er zijn ca. 13 natuurreservaten en een natuurpark. Het land kent dan ook een rijke flora en fauna met meer dan 750 soorten vogels. Door het tropisch klimaat in het land ligt de temperatuur het hele jaar door tussen de 23 en 32°C. |
|
Het landschap van Suriname bestaat voor een groot deel uit bergen en is onderdeel van het hoogland van Guyana. Het centrale deel van het land bestaat uit savanne, als gevolg van houtkap van het bosland. Het noordelijke deel bestaat uit moerasgebied.
|
|
De eerste inwoners van het land waren de Surinen, een indianenstam die later verdreven werd door de Arowakken. Rond 1200 na Christus werden deze Arowakken verdreven door de Koriabo. De eerste westerling die voet zette op het land, was de ontdekkingsreiziger Alonso de Ojeda. Na enkele mislukte pogingen om een vestiging te stichten door zowel Nederland als Engeland, lukte het de Engelsen toch in 1650. Vervolgens is het land meerdere malen in handen geweest van Nederland dan wel Engeland. In 1815 viel Suriname onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Gedurende de hele geschiedenis werden plantages opgericht, waar slaven aan het werk werden gezet uit vnl. Afrika. Na de 2e Wereldoorlog kreeg Suriname een ruime mate van zelfbestuur. Vanaf 1975 werd Suriname officieel onafhankelijk. In 1980 werd een militaire staatsgreep gepleegd als reactie op een conflict tussen de regering en beroepsmilitairen. De bevelhebbers waren o.a. Sital en Desi Bouterse. Het volk zag deze staatsgreep in eerste instantie positief, maar dit veranderde door de moorden in december 1982 op enkele vooraanstaande opositieleiders. Na een nieuwe staatsgreep in 1990 kwamen de oude partijen aan de macht en deze regeren tot op heden. |
|
oppervlakte van het land: 163.820km². Aantal inwoners: 481.267 (juli 2009). Aantal inwoners per km²: 2.9. |
hindoeïsme 27%, protestant 25%, rooms-katholiek 23% en moslim 20%. Een klein deel van de bevolking (ca. 5%) heeft een eigen (traditioneel) geloof.
|
|
|
door de veelzijdige samenstelling van de bevolking in Suriname is er een unieke cultuur ontstaan. De tradities van de verschillende bevolkingsgroepen zijn deels samengesmolten, omdat men elkaars gebruiken heeft overgenomen en van elkaar heeft geleerd. De cultuur kent tevens veel invloeden vanuit Nederland. |
MultiCulti kan dus best gewoon samen leven zonder strijd.
Ik heb zoon gevraagd waarom er geen foto's zijn van de huizen van de "gewone " mensen ?
Antwoord was duidelijk:
Ma, die mensen zaten allemaal voor hun huis, ik ga als Hollander toch geen arme mensen fotograferen ?
Dan schaam je je toch ?
Goed na deze theoretische achtergronden, gaan we over naar de beessies..
Deze haan van , ja van wie was die haan ? Waarschijnlijk van één van de buren, maar daar trekt geen kip zich wat van aan. Hij had wat veel tenen aan de achterkant vond zoonlief .
de bijen. leuke bijkomstigheid is dat bijen of wespen da's niet helemaal duidelijk, in een uur tijd een gat in je hout knagen, dus mocht je een huis willen bouwen doe het dan niet van hout, als je het kan betalen.
een blauwe reiger ?
leguaan ?
deze gekko's mogen binnenkomen…. één van de weinige dieren die er niet onmiddelijk uitgebonjoerd worden
en wel om deze reden
Ook deze mocht even binnen, hij kwam even groeten ..
Het leukste was wel een grote neef die alles wel even liet zien
De grote rode mier wel met stokjes want die bijten lelijk
En van deze werd ik wel erg blij !! En blij met de vingers van grote neef zodat ik goed kan zien hoe klein het kikkertje is !! En veel kikkertjes zijn gifkikkertjes, dus fijn dat hij dan weet welke wel en welke niet op te pakken.
Hoewel ie zo natuurlijk ook helemaal leuk is !!
Dit was dan deel 2
Het volgende deel ? wat bloemen en bomen ? alle Hindoe heiligheden ? De dierentuin ? Zwemmen in het bos ?
We zien het wel ..
Laten we beginnen bij de foto's van de velden.
Suriname is oerwoud.
Je hebt of koopt een stuk land, een paar hectare is vrij gewoon.
Dat ziet er dan zo uit.
Dan moet je mensen vinden die je gaan helpen om het "schoon" te maken.
Op deze foto is een kleine doorgang te zien, achter de palmbladeren, het stukje grond erachter is zover schoon gemaakt dat het onderste gedeelte van het oerwoud kaal is. Dit om de slangen en andere beesten alvast beter te kunnen onderscheiden.
En dan stukje voor stukje komt het er zo uit te zien…
Iedere meter is overwonnen op de jungle, alleen dan krijg je dit soort uitzichten..
Zoonlief zei: Ma, de lucht lijkt daar zoveel hoger dan hier. Ik kan me daar weinig bij voorstellen maar ik hoor het vaker. De lucht in de Tropen is hoger !
Als je een vrij stuk grond hebt , bouwen we een huis….
Met houten steigers. ( Geen ARBO wet )
En als je dan genoeg geld hebt
kan je zo wonen..
Dit begint op een hele leuke reklame te lijken van een reisorganisatie. Ansichtkaarten met de groeten uit Suriname. Bullshit dus…
Reality check..
Dit bord over het naar buiten gooien van je afval staat er niet voor niks. De bermen liggen bezaaid met afval, iedereen gooit alles uit de auto 
Asfalt in de districten is nieuw !! Helemaal leuk, zit alleen maar 2 jaar garantie op
Ook dat is Suriname !
Een vriendin vertelde me dat ze in Suriname de horizon zo vreselijk mistte, overal bomen en struiken om je heen. Toen ik de foto van zoonlief bekeek vroeg ik me af hoe ze daar nou bij kwam ??
Dit is waarschijnlijk het soort buurt waar zij logeerde……
Een school word uitgebreid.
Kinderen die op vakantie komen in Suriname , willen meestal niet meer terug naar Nederland.
Wat is er heerlijker dan de hele dag buiten spelen ?
Tot de avond valt..
En die valt vroeg
En dan koelt het eindelijk af……
Volgend log over mijn lievelingen, de beessies in en om het huis !!
( alle foto's zijn een bonte verzameling genomen in de verschillende districten, buiten de hoofdstad Paramaribo )
Hij is er weer, vol verhalen en blij om weer thuis te zijn.
Met alle respect voor de familie in Suriname, voor hun gastvrijheid, hun Liefde en hun harde werken.
Met ongeveer 350 foto's, van wijdse velden, dicht oerwoud, hagedissen en kikkers en blauwe vogels en
natuurlijk familie.
Een familie waarvan ik sommige van foto's ken en sommige nog nooit gezien heb,
maar ze stralen Liefde uit, Liefde voor hun gezin, hun land en mijn kind… hun neef.
38 graden, het heetste seizoen nodigt niet uit om veel te ondernemen, voor een Hollander.
In een bus die overal stopt behalve op de haltes,
die anderhalf uur doet over een reisje naar de stad, wat in een half uurtje afgelegd kan worden.
Het binnenland hebben ze helaas niet gezien, een klein vliegtuigje zagen ze niet zitten
en de boot kostte 1200 euro ( ! ).
Foto's van de stad heeft hij niet genomen, maar de felgekleurde hollandse huisjes kan ik dromen.
Ik ga er zeker een paar loggen mee vullen, maar voor nu,
mijn kanjer,
want wat ben ik blij dat hij er weer is !!
Ik ga weer verder luisteren naar de verhalen, de plannen die hier in huis gesmeed worden, over een toekomst in een land die vakmanschap en initiatiefen wel kan gebruiken, de jeugd heeft de toekomst, en dromen doen we allemaal !!
Op 27 september bracht ik mijn jongste naar Schiphol.
Dat is niet helemaal waar, want hij had die nacht alvast gelogeerd bij zijn Pa, dus oudste zoon en ik kwamen met de trein en zij kwamen met een snorder ( illegale taxi )
Tegen alle verwachting in, heb ik niet gehuild toen ik hem uitzwaaide.
( dat deed ik later, bij mijn laatste smsje, vlak voor ze vertrokken, maar toen was ik alweer thuis, achter mijn pc, op zoek naar het toestel……bleek van SLM te zijn en niet van KLM….dat was tóch effe schrikken )
Hij was met Pa en dus was het goed.
Het laatste uur , liepen we rond , aten wat, rookten wat buiten en kletsen vooral nog wat.
Een vreemd gevoel bekroop mij terwijl ik daar stond tussen die 3 vreselijk lange mannen.
Het was voor het eerst sinds 20 jaar ( ofzo ) dat we zo stonden, met z'n vieren.
De laatste keer zat de jongste nog in zijn buggie.
De tijd gaat zo snel, het leven raast voorbij… maar de verbondenheid blijft.
#
Dank zij de computers en de Black Berry's hebben we best veel contact gehad, ieder aan zijn kant van de wereld. Vriendin en hij hebben een Black Berry en "pingden" dus de hele dag , denk ik zo.
Dus kon ik haar op msn vragen of hij al wakker was en online zou komen…..
En af en toe kwam hij voor mij online en kletsten we op msn, ik merkte aan zijn manier van praten dat het heet is daar
Maar vooral , dat hij zich wel vermaakte, alles rustig en niks teveel, maar hij had het naar zijn zin.
Hij logeerde bij een neef ( die hij nog nooit gezien had ) en daar had hij mazzel mee, want die heeft een stenen huis en een douche.
Een dochter van een vriendin van mij kwam ondertussen eerder terug, want die had geen douche maar een teiltje water , voor 7 mensen en de afwas en de kleding….. En af en toe ook geen eten, want als je te laat komt, vind je de hond in de pot, of je nou betaald voor je eten of niet.
Mensen zijn overal anders, en armoe maakt niet iedereen vriendelijker , denk ik.
Zoonlief zit goed, de familie voelt als familie.
En wat word er hard gewerkt daar, 's morgens om 4 uur staan ze op, koken en maken het huis schoon, vertrekken naar hun werk en komen na 7 uur 's avonds weer thuis…6 dagen per week !!
Maar dan heb je dus wel een stenen huis ! Zelf gebouwd, 100 stenen per maand….
Wie er ooit nog zegt dat Surinamers lui zijn, kan een goed antwoord van me krijgen !!
#
Ik zie ineens dat ik alles in de verleden tijd schrijf……
Zaterdag om 12 uur komt hij thuis !!!
En dat is het al bijna……
Ik verheug me zo op zijn terug komst !! De foto's, de verhalen, en vooral hemzelf !!
#
de afgelopen weken waren rare weken voor mij, alles was me teveel,
maar ook een tijd van bespiegelen, leun ik niet teveel op hem ?
Ik heb het gevoel alsof ik niet compleet ben, mijn basis niet stevig is.
Een kind missen, een kind aan de andere kant van de wereld, 9 uren vliegen weg..
Het doet me wat, het doet veel.
Elke dag zet ik mijn msn aan, in de hoop dat hij effe online komt…
Hij heeft een bacterie gehad in zijn darmen, heel normaal, en is gelukkig naar de huisarts gegaan en heeft een kuurtje gehad.
Vier dagen was hij het bos in en hadden we helemaal geen contact.
Hoewel er wel vaker 4 dagen geen contact was, was dat toch anders..
Is het wel normaal dat ik me zo raar voel, dat alles me teveel is, ik me zo verdrietig voel af en toe ?
Hij is pas 21, net geworden…..
En we zijn altijd met ons drieën geweest, de 3 musketiers.
Ach, dan ben ik maar niet normaal !!
Nog 3 dagen en dan is ie terug !!!
En dan ineens vraagt iemand:
"Goh ik heb 2 kaartjes voor Joe Cocker, wil jij misschien mee ?? "
En dan val ik van mijn stoel…..Ja ja ja ja ja, ikke ikke ikke ikke ikke !!!!
En zo stond ik de volgende avond in de Heineken Music Hall
En genoot zo verschrikkelijk, kippevel, ongeloofelijk… ik was erbij !!
En vandaag vond ik deze hele mooie opname, van het concert,
ik blijf kippevel houden, de tranen blijven komen, iedere keer weer…
Iedereen heeft zijn eigen muziek die ontroert, het kan één muzikant zijn, het kan een band zijn,
het kan een song zijn….. voor mij is het nu even dit nummer op deze opname…
Van Joe Cocker , 66 jaar oud, springt nog steeds een meter de lucht in,
en zal waarschijnlijk altijd blijven zingen…….
Love lift us up, where we belong,
where the eagles cry
Who knows what tomorrow brings
In a world, few hearts survive
All I know, is the way I feel
When it�s real, I keep my pray alive
The road is long
There are mountains in our way
But we climb steps every day
Love lift us up where we belong
Where the eagles cry, on a mountain high
Love lift us up where we belong
Far from the world we know
Up where the clear winds blow
Some hang on to "used-to-be"
Live their lives locking behind
All we have is here and now
All our lives, out there to find
The road is long
There are mountains in our way
But we climb steps every day
Love lift us up where we belong
Where the eagles cry, on a mountain high
Love lift us up where we belong
Far from the world we know
Up where the clear winds blow
Time goes by
No time to cry
Life�s you and I, alive, baby
Love lift us up where we belong
Where the eagles cry, on a mountain high
Love lift us up where we belong
Far from the world we know
Up where the clear winds blow
Love lift us up where we belong
Where the eagles cry, on a mountain high
Love lift us up where we belong
Far from the world we know
Up where the clear winds blow
Ja, dit pakt niemand mij meer af, zeggen we dan…
En met zulke kadootjes ..
wil ik wel 100 worden !
# De herrie is onvoorspelbaar, de ene dag wel , de volgende niet… geen peil op te trekken..
# De mijnwerkers komen eindelijk boven en de halve wereld jankt mee, van blijdschap.
Denk dat zij dolblij zijn met de herrie van de boor, die de gang gegraven heeft.
We proberen het opnieuw, de foto's…
Fietsen en wandelen zouden we zondag, en dat hebben we ook wel gedaan maar vooral veel gepraat…
Soms kom je zomaar iemand tegen en is er zoveel herkenning, alsof je in de spiegel staat te kijken,
je snapt de manier van reageren, je snapt de emoties…….
En dan blijk je hetzelfde sterrenbeeld te zijn, en hoewel velen daar niet in geloven , is deze herkenning frappant !
Ik ben voor het eerst een mannelijke stier tegengekomen, dat zou zo maar een hele mooie vriendschap kunnen worden of een bloedig gevecht van 4 horens !!
Dus eerst maar es rustig snuffelen………
Mijn grote roodbonte stierenvrienden
gepaste afstand behouden is een must

Terwijl ik probeer diep na te denken, gaan bij de buren de drilboren vreselijk tekeer, het hele huis word gestript, met grof geweld. De herrie gaat door merg en been, ik kan mijn toetsenbord niet eens horen klikken…
Ik moet bellen, met het UWV, met andere instanties…maar zo kan niemand mij verstaan…..
Toch wil ik mijn gedachte ordenen….
Ik zal mijn huis moeten ontvluchten , hier vind ik geen rust, hier kan ik niet denken, hier kan ik niet eens een log neerzetten..
Ik moet hier weg, weg van deze vreselijke herrie, weg moet ik.
Dit kan ik niet eens op een foto laten zien, hoe visualiseer je herrie ??
Vanavond heb ik vast de rust om te vertellen, de wandeling, van gisteren…
de foto's…
Ik ben weg..ik vlucht…
Gisteren was het weer feest op de Kinderboerderij op de Werf ( Cordaan)
Natuurlijk ben ik even bij mijn gezellige vriendinnen langs gegaan,
samen met "mijn meissie" waar ik nog steeds vrijwilligster van ben.
Door het mooie weer was het er superdruk, helemaal goed !!
De rasta scheiten werden geschoren ( weet nooit of het schapen of geiten zijn )
Iedereen genoot van elkaar
Hummer en Diesel blijven mijn lievelingen…
Bella het paard en de geit hielden een onderonsje…
De gans gakkte er ook lustig op los !
De poes en de pauw genoten samen van het zonnetje..
Er was genoeg Liefde, voor elkaar en voor de dieren
Dames Bedankt !!!
